Voor mijn onderzoek heb ik een inventarisatie uitgevoerd van historische boerderijen in Bodegraven, een gebied waar de agrarische geschiedenis nog sterk aanwezig is. Langs de Oude Rijn en in het buitengebied liggen boerderijen die duidelijk laten zien hoe het landschap en de lokale economie zich door de eeuwen heen hebben ontwikkeld.Tijdens de inventarisatie heb ik vooral gekeken naar typologie, erfstructuren en bouwkundige kenmerken die ondanks modernisering nog herkenbaar zijn. Bodegraven is daarbij interessant omdat traditionele boerderijvormen hier samenkomen met een lintstructuur die nauw verbonden is met de rivier en het veenweidelandschap.De resultaten onderstrepen hoe belangrijk het is om deze boerderijen zorgvuldig te documenteren. Ze vormen een leesbare laag in de ruimtelijke geschiedenis van de regio en laten zien hoe agrarische bebouwing zich heeft aangepast aan veranderende functies en stedelijke druk. De inzichten uit Bodegraven neem ik mee in mijn afstudeeronderzoek naar een systematische methode om Nederlandse boerderijen te herkennen en te analyseren.

Vandaag werk ik verder aan mijn afstudeeronderzoek, waarin de boerderijbouw van Nederland centraal staat. Een belangrijk onderdeel daarvan is het analyseren van boerderijen uit de Landelijke Bouwkunst map, Utrecht van het SHBO. Deze map vormt een rijke basis om systematisch naar boerderijen te kijken en hun kenmerken op een consistente manier vast te leggen. Naast deze map zal ik de komende tijd alle SHBO mappen analyseren.

De afgelopen periode heb ik een monumentinventarisatie uitgevoerd van de historische boerderijen langs de Bloemendaalseweg in Gouda. Dit boerderijlint vormt een bijzonder onderdeel van de stad: ooit een agrarische uitloper in het veenweidelandschap, nu volledig opgenomen in de stedelijke structuur.Tijdens de inventarisatie heb ik gekeken naar de oorspronkelijke boerderijtypen, erfstructuren en bouwkundige details die ondanks de verstedelijking nog altijd zichtbaar zijn. Het contrast tussen de historische agrarische oorsprong en de huidige stedelijke context maakt dit lint waardevol én kwetsbaar. Juist daarom is het belangrijk om deze boerderijen zorgvuldig te documenteren en hun cultuurhistorische betekenis helder te duiden.De inzichten uit deze inventarisatie neem ik mee in mijn afstudeeronderzoek, waarin ik werk aan een systematische methode om boerderijen in Nederland te herkennen en te analyseren. De Bloemendaalseweg laat goed zien hoe relevant zo’n aanpak is: alleen met een scherp oog voor typologie en detail blijft de geschiedenis van dit soort linten leesbaar.

In Herwijnen heb ik een inventarisatie uitgevoerd van historische boerderijen die duidelijk afwijken van de boerderijstructuren die ik eerder onderzocht heb in onder meer Gouda, Bodegraven en Bleskensgraaf. Herwijnen ligt in de Tielerwaard, een gebied waar de dijk, de komgronden en de stroomruggen de ruimtelijke opbouw sterk bepalen. Dat zie je direct terug in de boerderijen: ze zijn vaak langgerekt, dijkgebonden en georiënteerd op de rivier, met erven die zich smal uitstrekken richting het achterland.Tijdens de inventarisatie viel vooral de relatie tussen boerderij en dijk op. Waar in veenweidegebieden de erven breed uitwaaieren en de boerderijen vrij in het landschap staan, zijn de Herwijnse boerderijen compacter georganiseerd en duidelijk onderdeel van een dijklint. De opbouw van woonhuis, bedrijfsgedeelte en bijgebouwen volgt hier een andere logica, afgestemd op waterveiligheid en beperkte ruimte.Deze verschillen maken Herwijnen een waardevolle aanvulling op mijn onderzoek. Ze laten zien hoe sterk regionale omstandigheden de vorm en ontwikkeling van boerderijen bepalen. De inzichten uit Herwijnen neem ik mee in mijn afstudeerproject, waarin ik werk aan een methode om boerderijen in Nederland eenduidig te herkennen en te analyseren.

In Bleskensgraaf heb ik een inventarisatie uitgevoerd van de historische boerderijen rond de Heulenslag, een gebied waar de agrarische structuur nog opvallend goed leesbaar is. Het lint volgt de oude verkaveling van de Alblasserwaard en laat zien hoe boerderijen zich eeuwenlang hebben aangepast aan het veenweidelandschap.Tijdens de inventarisatie heb ik vooral gekeken naar de opbouw van de erven, de relatie met de ontginningslijnen en de manier waarop traditionele boerderijvormen nog steeds zichtbaar zijn, ondanks modernisering en schaalvergroting. De Heulenslag is daarbij interessant omdat het een overgangsgebied vormt: tussen open polder en dorpsbebouwing, maar met een duidelijke historische continuïteit.De bevindingen uit Bleskensgraaf bevestigen hoe waardevol het is om deze boerderijen systematisch te documenteren. Ze vertellen het verhaal van de ontginning, de agrarische economie en de ruimtelijke ontwikkeling van de Alblasserwaard. De inzichten neem ik mee in mijn afstudeeronderzoek, waarin ik werk aan een methode om boerderijen in Nederland eenduidig te herkennen en te analyseren.

Vandaag begint mijn afstudeerperiode bij Bureau Helsdingen in Vianen. Een bijzonder moment, omdat mijn persoonlijke fascinatie voor historische boerderijen nu samenkomt met een professioneel onderzoek.